Hallo allemaal!

Vandaag weer een verse nieuwe post met nieuwe dingen. Ik hoop op mijn blog pagina mensen te kunnen helpen die het leven niet altijd zien zitten, vandaar dat ik zoveel mogelijk positief probeer te zijn en een leuke quote probeer te doen. Deze quote is van vandaag, of naja quote. Een inspirerend verhaal wat iemand mij ooit vertelde.

" Je leven is net een lange weg waarin je honderden kilometers maakt. In de weg kom je donkere tunnels tegen, zowel tunnels die 20 kilometer zijn, maar sommige zijn ook maar 500 meter. Die tunnels zijn de zware tijden in je leven. Sommige mensen kunnen de uitgang in de tunnel niet vinden, mensen die niet meer willen leven nemen vaak de nooduitgang. Maar houd hoop en blijf vooruit de tunnel uitgaan, er is altijd licht aan het einde van de tunnel. Het licht moet het geluk in het leven zijn"

Ik hoop dat jullie iets met het verhaal kunnen, maar natuurlijk weet ik dat er vast lezers zullen zijn die zich gewoon gelukkig voelen. Daarom zet ik hier onder iets leuks; ik ga beschrijven hoe mijn toekomst eruit ziet en schrijf een brief naar mijn 3o jarige zelf.

In mijn toekomst hoop ik eerst een baan te hebben in de paarden, ik doe hier nu een opleiding voor. Aangezien een baan in de paarden zwaar kan zijn, wil ik er een thuisstudie bij doen als GGZ Verpleegkundige, zodat ik mensen in een kliniek kan helpen met geestelijke ziektes en stoornissen. Ook heb ik een leuk knus huisje met lieve Melissa, en hebben we een leuke hond. (we weten al precies welke en welke naam hij heeft hihi) Ik woon dan in de omgeving Amsterdam/Leiden zodat beide ouders bereikbaar zijn. Mijn lieve paardje staat zo dicht mogelijk bij huis.

Lieve ik,

Een tijdje geleden heb ik deze brief geschreven, en al die jaren later mag je het eindelijk lezen. Jij hebt nu zoveel bereikt in je leven, vele lange tunnels gezien waar je je gewoon uitgeworsteld hebt. Je bent nu gelukkig met je lieve vriendin en je lieve hondje, samen hebben jullie een prachtig huisje, lieve ik. Je mag trots zijn op jezelf, hier wilde je ooit voor strijden, dit geluk. Stel dat je het leven echt opgegeven had? Je hebt een mooie baan en je vriendin is zwanger van jullie eerste kindje. Je lieve paardje is je inmiddels ook al jaren trouw. Wees trots lieve ik. Heel trots. Je zussen hebben inmiddels een groot gezin. Je ziet je eigen gezin niet vaak, maar je spreekt en belt ze regelmatig, vooral je lieve mama die alsmaar ouder wordt. Zij woont niet meer in het huis waar je ooit hebt gewoond, maar heeft een rijtjeshuis opgezocht. Amber je hebt je leven prachtig gemaakt en hier letterlijk voor gestreden, geniet van je geluk

dikke kus van jezelf.

Hoe gaat jullie toekomst er volgens je zelf uit zien? Als je een brief naar je zelf schrijft, zou die echt kloppen als je 30 bent?